เรียนไปด้วย ทำงานพาร์ทไทม์ร้านกาแฟไปด้วย สภาพตอนนี้คือเหมือนซอมบี้ สมองเบลอจนเกรดตก ทำยังไงให้รอด?

โอเคค่ะ สารภาพเลยว่าต้องมาหางานพาร์ทไทม์ทำร้านกาแฟแถวมอเพราะสู้ค่าเช่าหอไม่ไหว ตอนแรกฝันหวานมาก คิดว่าการเป็นบาริสต้าคูลๆ ควบคู่ไปกับการเรียน = จัดสรรเวลาชีวิตเก๋ๆ สมดุลๆ ตัดภาพมาที่ความเป็นจริงตอนนี้เหรอคะ? สมองเบลอเหมือนสัญญาณไวไฟขีดเดียวตลอดเวลาจ้าา เราเข้ากะรอบละ 3 ชั่วโมง ตั้งแต่ 10 โมงเช้าถึงบ่าย 2 เสร็จปุ๊บต้องวิ่งรอกไปเรียนต่อตอนเย็น กว่าจะได้เริ่มอ่านหนังสือสอบก็ลากยาวไปตี 1 เช็ครายได้รวมๆ ออกมาก็พอช่วยได้อยู่แหละ ประมาณ 8,000 กว่าบาทหลังหักภาษี พอเซฟค่ากินกับค่านั่งรถไฟฟ้า BTS ได้บ้าง แต่แลกมาด้วยอาการเพลียสะสม ร่างกายพัง นั่งเรียนคลาสเช้าฟีลเหมือนซอมบี้ไร้วิญญาณมาก รู้สึกแย่และดิ่งมากที่เหมือนกำลังเอาเกรดตัวเองไปทิ้ง แต่อีกใจมันก็ปฏิเสธเงินก้อนนี้ไม่ได้จริงๆ มีใครเคยผ่านจุดที่ทำพาร์ทไทม์ไปด้วยเรียนไปด้วยแล้วบริหารชีวิตได้รอดโดยไม่เกิดอาการ Burnout (หมดไฟ) บ้างไหมคะ? เราควรดรอปชั่วโมงทำงานลงแล้วไปล่าทุนการศึกษาแทนดี หรือควรหัดใจแข็งปฏิเสธเวลาร้านขอให้ช่วยควงกะดีคะ? ขอคำแนะนำแบบที่ใช้ได้จริงเจ็บจริงจากรุ่นพี่หน่อยค่ะ ไม่เอาคำคมโลกสวยน้าาา